عنصر قلع با علامت اختصاری Sn در گروه ۱۴ جدول تناوبی همراه با نافلزاتی چون کربن، سیلیسیم و ژرمانیوم قرار گرفته است این عنصر در زبان انگلیسی با نام Tin و در زبان لاتین به نام Stannum شهرت داد. فلز قلع ۴۹ امین عنصر فراوان پوسته زمین بوده حدود ۰/۰۰۱% سهم پوسته زمین را به خود اختصاص داده است. فلز قلع عمدتا از ماده معدنی کاسی تریت (cassiterite) بدست می‌آید که که حاوی ترکیبات اکسیدی قلع می‌باشد.

قلع از قدیمی ترین فلزات شناخته شده توسط بشر است. همچنین فلز برنز که به عنوان یکی از مهم‌ترین آلیاژها در ریخته گری و متالورژی می‌باشد بر پایه عناصر مس و قلع است. کشف و استفاده از این فلز، به هزاران سال پیش برمی گردد. رونق تجارت قلع در دوران باستان بین معادن Cornwall و تمدن‌های مدیترانه وجود داشته است. شکل خالص قلع تقریبا تا ۶۰۰ سال قبل از میلاد کاربرد نداشته است.

خواص شیمیایی

قلع از نظر مقاومت در برابر خوردگی، یک فلز میان رده بحساب می‌آید. اکسیدهای قلع به صورت دانه‌های سفید و ریز بوده و به آن نمک قلع گفته می‌شود. این فلز در برابر خوردگی توسط آب مقاوم بوده و اسیدها و بازهای ضعیف بر روی آن اثر نمی‌گذارند. قلع را می توان جلا داد و به عنوان لایه‌ای برای محافظت از سایر فلزات در مقابل خوردگی استفاده نمود.

خواص فیزیکی

قلع برخلاف دیگر فلزات، فلزی نرم ، ضعیف ،چکش خوار و قابل انعطاف و خم شدن است. که رنگ آن رنگی ما بین سفید و نقره ای است. این عنصر نسبت به عناصر فلزی دیگر و در بین عناصر گروه ۱۴ نیز نقطه ذوب پایینی دارد